Są takie momenty, kiedy nagle, w ciągu.. no, tym razem, kilku minut, wszystko staje się jasne. W porządku, nie wszystko. Ale uczucie jest, jakby ogrom niepewności (a czasem paradoksalnie pewności) znikał. I to poczucie, że jest zupełnie inaczej, niż się myślało. Że już nie czuję.. a może czuję co innego. To są dobre momenty, choć bywa, że cholernie trudne i bolesne.

Istota sprawy nie w ocenianiu, klasyfikowaniu, separowaniu - pozytywne-negatywne. Nie. Nie w tym rzecz. Chodzi o świadomość tego co we mnie, co się dzieje z relacją, co myślę, jak myślę, jak patrzę.. co i jak widzę i jak się do tego ustosunkowuję.

Może za kilka dni refleksja się rozwinie.. teraz cisza, senność, i ogrom sciencu na poniedziałek - z d y c h a m.

Muzycznie Ed Banger i 'Cut'.