Jak ja lubię eseje, gdzie wszystko jest jak kot do góry ogonem czy jak to zwał.. Czyli że z 10 artefaktów większość jest beznadziejna, pytanie brzmi.. w sumie.. w sumie to pytanie brzmi 'wymyśl pytanie do obrazka' i zrób z tego dobry esej. Ta część polecenia bardzo mnie rozbawiła:
After finding and reading at least three sources of your own, define a specific issue, question or problem raised by the image, and formulate a way to explore this issue/question/problem
ponieważ źródeł jest bardzo mało, a te które są, nie wnoszą nic nowego/ciekawego/kontrowersyjnego - są mniej więcej takim samym opisem rzeźby (oj taka delikatna oj odwrócona głowa oj trzy palce czyli wskazuje na Trójcę, oj.. ojoj! czyżby była różna od Ekstazy św. Teresy? ależ jesteśmy odkrywczy) - doszłam do wniosku, że przemycę tu swoją wizję, jakkolwiek mam pewne wątpliwości, czy zostanie zrozumiana.

A tak to. Dzień w łóżku w towarzystwie kolorowych tabletek. W ilości kubków herbat i innych (ale głównie herbat) straciłam rachubę. I ten okropny kaszel. Za jakie grzechy. Jutro zdecydowanie powinnam zostać zawinięta w koc, ale na antropologię po prostu muszę iść. Choć najpiękniej to ja nie wyglądam.. ech.

Kartki, kalendarz, ręka - zapisane nieustannie rzeczami 'to do'.

Sił i zdrowia teraz trzeba mi. I cierpliwości, bo wszyscy wpadają w wir jakiś. Za niecałe dwa tygodnie musical Val, która codziennie biega na próby (poza którymi dane nam jest słuchać jazzu z francuskim akcentem), Cath jak to Cath, przejęta deadlinami z każdym dniem coraz bardziej, no i przyjeżdża H. już pojutrze, T. ma scenario week, czyli 24/7 skupienia na projekcie i bycia poza światem, i tak naprawdę, u każdego bardzo intensywnie. Ale. Dobrze jest. Będzie. Tylko, niech ten paskudny kaszel idzie sobie. Precz. Ja natomiast idę. Spać.